Login

Morberg - notes

Aankomst
De reizigers komen aan in Morberg (mor: moor, berg/burg: town) doordat ze het treinspoor volgen, dat was hun doel, een station vinden. Het is een kaal, koud landschap van mistige venen (Sleepy-Hollow-achtig). De winter komt, en de reizigers zijn moe en uitgemergeld, berooid (Black Hawk Down - 10). HONDEN huilen in de verte.

De trein rijdt niet meer doorheen Morberg. Toch heerst er een drukke bedrijvigheid, karren getrokken door ossen op de weg, mensne bepakt met handelswaar, ballonen die opstijgen en landen, smeulende schoortstenen (Conan - 12). Eens binnen zullen ze ontdekken dat ze nergens meer naartoe kunnen, met de naderende winter. Veel handelaars komen hier in Morberg overwinteren met hun winst, of hun laatste slag slaan. Buiten is het ook zeer onheilspellend, met wolvengehuil in de nacht. Er is een manier op weg te geraken: via een luchtschip. Echter, er is maar 1 wrak te koop, en dan nog bijna onbetaalbaar.


Geld verzamelen
De reizigers moeten dus GELD INZAMELEN. En het schip mist een essentieel stuk van de motor. De apotheker heeft een vervangstuk. Deze man schrijft ook een QUEESTE uit (dat valt althans toch te lezen op een briefje op het dorpsplein): hij wil een levende leprechaun in ruil voor geld, of bijvoorbeeld het motorstuk. Wanneer de reizigers zover zijn dat ze de apotheker bereiken, blijkt deze gesloten voor de volgende twee dagen. Er is dus tijd genoeg om rond te snollen in het dorpje, en VIJANDEN TE MAKEN.

Ondertussen zijn er tal van situaties waarmee ze in de problemen kunnen komen (de smid, de glasblazer, de burgemeester, de wachters, ...). Hoe de reizigers geld inzamelen is hun zaak, maar speel elk idee uit, in plaats van enkel "het beste" uit te werken. Geld betekent gouden munten, in zo'n aantal dat de reizigers spoedig met grote geldzakken zullen rondzeulen. Dit trekt uiteraard tal van GEGADIGDEN aan, duistere figuren die de reizigers persoonlijk benaderen met allerlei lucratieve (en kostelijke) "buitenkansjes". Hieronder ook de stadswacht, die voor alles en nog wat geldboetes zal uitschrijven (parkeerboetes).


De queeste
Eens de apotheker dan toch geopend is, blijkt dat er al een ander gezelschap aan het solliciteren is achter de queeste, een ploeg zeelieden met een schip in panne. Dat worden krachtige rivalen! (kapitein Ugebart (bigbeard), stuurman Helm, dikke Ancre, en twaalf zeelieden).

Die avond in de herberg raken de reizigers aan de praat met een vast gezelschap van dronken stamgasten, boer Serf, slager Blotbock, en de wijsgerige Scoler (Englishman - 3). Deze laatste is een zelfverklaarde kenner van leprechaun, en zal de reizigers mits betaling vergezellen op hun queeste. het is echter een kwakzalver die geloofd dat leprechauns in konijneholen leven. Wanneer de queeste die ochtend aanvangt, staan er enkele wachters in de herberg, met een gluiperige zeeman erbij (een getrouwe van Ugebart), die de spelers beticht van smokkelaarij.


Het bos
Dwarrelende herfstbladeren. Een oud, zeer oud bos. FORK: "angst", "woud", "bewustzijn". Er is een kampvuurmoment met verhalen dat tevens een droommoment op zich is, FORK: "herinnering", "geheim", "eenzaamheid". Uiteindelijk stoten de reizigers door tot het DONKERE HART VAN HET BOS (Methuselah Lament). De bomen hier hebben geen bladeren, enkel takken die zich in alle richtingen buigen, met elkaar verstrengelen. In de mist en de duisternis lijken de glibberige bomen haast olie te druppelen, wenend haast, drup drup drup. Hier en daar lijken de bomen te zweven, zoals ze met hun wortels boven de grond hangen. Deze bomen vormen een organisch (en kwaadaardig) meesterbrein. Centraal staat een reusachtige eik. De acht bomen errond vangen zijn rotte, vallende eikels met hun takken op. In de schors van deze takken zijn groeven; de tweede grootste boom kan in deze groeven 128 eikels bevatten, de anderen telkens de helft, tot de jongste boom die net één eikel bijhoudt. Wanneer er niet genoeg eikels zouden zijn om de groeven van de tweede grootste boom te vullen, "groeien" zijn takken zo totdat de eikels erafvallen, netjes op de takken van de net kleinere boom.

Elke boom met een volle rij groeit vervolgens een enkele eikel, en die reeks wordt opgevangen door weer andere takken, hoog in de lucht, een reusachtig netwerk van takken. Als er op sommige takken een eikel valt, belemmert die tak weer een onderliggende takken, en kan de eikel daarop niet voortrollen. Vogels vangen de uiteindelijke eikels op en herbergen ze in opslagplaatsen overal tussen de bomen. De centrale boom is het huis van Bob, de leprechaun, een schitig en listig wezen dat zich niet makkelijk zal laten vangen. De eenvoudigste manier om Bob te vangen is de boom gewoonweg om te hakken.


Droom
Bob de Leprechaun zal de apotheker vertellen over het artefact dat de spelers met zich meedragen. Hij jut de apotheker op, brengt zijn hoofd volledig op hol vanuit zijn kleine getraliede kist. Dat artefact wil de apotheker wel hebben, liever nog dan een leprechaun eigenlijk. Of misschien wel beiden! Een snood plan ontstaat in zijn hoofd. Het stuk dat hij de spelers verpatste werkt trouwens niet. Maar kapitein Ugebart kan WEL het goede krijgen, als hij de apotheker helpt bij een zaakje. Verraderlijke worm! De kapitein grijpt de apotheker vast. Vertel op, wat wil je van me? Die reizigers hebben een rond glimmed voorwerp, en dat wil hij hebben. Wat er met de reizigers gebeurt? Dat moet de kapitein maar zelf zien. De kapitein grijnst.


De val
Het luchtschip stort. neer (LOCK), het apparaat van de apotheker geraakt niet aan de praat (Black Hawk Down - 1 met intro / 2.45). Het schip scheert en scheurt over enkele daken, en komt dan kreunend ergens op een pleintje terecht. Er moet snel beslist worden, de woedende massa kan in de verte al gehoord worden. De bewoners van het pleintje haasten zich naar binnen en sluiten hun ramen. Enerzijds moet het schip bewaakt worden, anderzijds moet het werkende onderdeel zo snel mogelijk van de apotheker ontfutseld worden. De massa komt het plein op nadat enkele groepsleden vertrokken zijn, rennend naar het apothekershuis. Joelend. Gooien met stenen. Een enkeling durft al eens dichter komen om een grotere steen op te rapen. Er worden onderhands ook wapens rondgedeeld. De boot is volledig omsingeld en er is nu geen ontsnappen meer. Tel de pijlen. Enkele dorpelingen proberen de boot langs de minst bewaakte kant te besluipen en met messen te enteren. Een andere groep poogt langs de daken, huppelend en springend over die puntige daken, dichterbij te komen. Ze hebben twee kruisbogen bij. Ondertussen een regen van stenen, en de priester die met een boek in de hand en schuim op de lippen de massa aansteekt.

In de stad heerst de chaos. Huizen branden, barricades werden opgeworpen. Groepjes van soldaten worden belaagd, hebben zich gebarricadeerd in huizen. Woedende massa's schuimen de straten af. De grootste actie schijnt zich te concentreren op de plek waar de spelers in de val zitten, zij zijn de zondebok, het offer van de nacht van de doden. De massa is gewapend, niet te overzien.

Terwijl de andere groep van de reizigers door de straten rent (LOCK), op terugweg van de apotheek (ze kunnen Bob nog meenemen), worden ze in de val gelokt (Black Hawk Down - 4 met intro). Een smalle steeg wordt aan beide zijden afgesloten met gekantelde karren. Op de daken vatten boogschutters post, die in een razendsnel en nietsontziend tempo de reizigers belagen met een pijlenregen, fakkels en stenen. Er zijn zelf vrouwen en kinderen die nu ook stenen werpen. SLOWMOTION (Black Hawk Down - 4 met intro): elke speler mag NU één actie doen om een HIT te ontwijken. Er is haast nergens om te schuilen, geen open deuren of ramen. De enige mogelijk tot ontsnappen is één der karren om te duwen en zo snel mogelijk te vluchten. De spelers STERVEN.

De pijlen zijn op (Black Hawk Down - 7). De verdedigers van het schip kunnen zich nu enkel nog beroepen op handwapens. De meute bestormd de boot. Eerst een pijl in de rug. Dan het been. Met stenen en messen en knotsen worden de reizigers nu aan stukken gereten. De spelers STERVEN.


Reprise
Beeld de wereld van de apotheker even in. Hij wordt geconfronteerd met iets dat NIET ECHT bestaat, een leprechaun. Volgens de regels van trapdoor heeft dit een watervaleffect. Zijn fantasie slaat op hol. Een artefact dat NOG mystieker is dan een mythisch wezen. Het gaat een eigen leven leiden. De mythe wordt werkelijkheid, en steekt langzamerhand het hele stadje aan. Ondertussen doet kapitein lustig zijn verhaal in de herberg (LB4 - 5). Het bier vloeit rijkelijk, iedereen hangt aan zijn lippen (LOCK). Demonen, meneer! Bosduivels! Twee meter lang, met een tikkende bol die wezens van de hellekrochten oproept. Eentje dwaalt er al rond in het dorp ook! En ze beroofden hem van zijn handel! Een woedende massa met fakkels komt op straat, de priester voorop. Sommigen eisen het glimmende artefact op, hun geroofde graal, anderen zoeken het kwaad de kop in te drukken.

In een hoek van de herberg luisten enkele figuren gehuld in mantels aandachtig. "Wat is er, Oger, wat is er?" "Het kwade heeft dit dorp in zijn macht genomen, ondanks al hun roestige machines". Ogre kijkt door het raam terwijl de herberg leegloopt. In de verte, een rokend schip dat neerstort. De woedende massa. "Wat doen we nu??". Personageverdeling: Ogre (Tom), Tree (Nico), Smith (Bart), 65 (Steve) (dood: Fox, Griffon, Hawk, Uderball). Natuurlijk beslissen ze de oude bekenden te helpen. Ogre knarst zijn tanden. "Doem! Was Griffon hier maar!" Dan trekken ze met schraapend geluid hun kruk van onder hun en ontbloten de wapens onder hun mantels (LB4 - 4 / 1:00min). Enkele soldeniers nog in de herberg aanwezig kijken verbaasd op. Ze nemen een dreigende houding aan en willen wel eens een uitvoerig aantal vragen stellen. Een verbeten hand- en trek gevecht. Eén van de wachten probeert op zijn hoorn te blazen. De wachters smijten met alles binnen handbereik, tafels, kaarsen, biervaten, opgezette elanden, stoelen. Een andere wacht loopt naar buiten om alarm te slaan. De waard springt vannachter de toog, samen met het personeel, drie van zijn broers. De herberg vat vuur, een touw smeult en de gigantische kandelaar dreigt te vallen. De muren, de tapijten, alles in lichterlaaie. Bovenop de ingevallen trap een oude man, scheldend. De waard blokkeert de deur, dreigend met een knots. "Eerst betalen."

Daarna moeten Ogre en zijn kornuiten zich een weg naar de neergestorte boot banen (Black Hawk Down - 12). Overal zijn er groepen mensen op pad. Sommigen in kleine aantallen, snel spurtend, anderen in grote getale. De beste tactiek is sluipen en hit-and-runs. Of via keldertjes, daken, en steegjes. Nadat Ogre en de zijnen de reizigers uit de val hebben bevrijd worden het terug NPC's, en begeven ze zich allen naar de boot, Ogre's mannen de gewonden ondersteunend en de achterhoede bewakend (Dougie Mcklean - 3 of Dougie Mcklean - 7).


Wolken
Het schip heft zich kreunend van de grond (Exodus). Beneden op de grond worden de stervende lichamen van Ogre, 65, Smith en Tree steeds kleiner. Ogre kijkt nog eenmaal op, steekt zijn vuist in de lucht, en wordt dan met een rauwe lach bedolven onder de uitzinnige massa. Het schip drijft verder door de mist en het treurige veen, en stijgt dan langzaam doch gestadig boven de wolken uit. Het is er ijzingwekkend kou, doch verbluffend mooi en stil. FORK: "wolken", "verslagenheid", "dreiging".